แม้งานวิจัยจะมีโครงสร้างเหมือนกัน แต่มี 5 บทที่นักศึกษามักทำผิดบ่อยที่สุด ซึ่งทำให้ต้องแก้ซ้ำหลายรอบ บทความนี้สรุปบทที่พลาดง่ายและวิธีแก้แบบไม่ซับซ้อน
1) บทที่ 1 – ความสำคัญของปัญหาไม่ชัดเจน
หลายคนเขียนกว้างเกินไป ควรเริ่มจากตัวเลขหรือข้อมูลจริง เช่น สถิติ หรือผลสำรวจ เพื่อให้เห็นภาพว่าปัญหานั้นมีผลกระทบจริง
2) บทที่ 2 – Literature Review ไม่เชื่อมโยงกัน
อย่ารวมบทความแบบตัดแปะ ควรเขียนเป็น “เรื่องเล่าเดียวกัน” ที่ไล่ลำดับจากทฤษฎี → งานเก่า → รูปแบบที่เกี่ยวข้อง → สรุปช่องว่างงานวิจัย (Research Gap)
3) บทที่ 3 – ตัวแปรกับวิธีวิจัยไม่สัมพันธ์กัน
ตัวแปรแบบนี้ใช้สถิติอะไร? จำเป็นต้องใช้ SEM หรือแค่ Regression? การเลือกเครื่องมือผิดทำให้ผลลัพธ์พังตั้งแต่ต้น
4) บทที่ 4 – บรรยายผลไม่ครบหรือสับสน
ควรมีค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน มิติหลัก และกราฟประกอบเพื่อให้เห็นภาพรวมชัดเจน การจัดผลให้เป็นตารางช่วยให้อ่านง่ายขึ้นมาก
5) บทที่ 5 – อภิปรายผลแบบซ้ำคำอธิบาย
Discussion ต้องเชื่อมผลลัพธ์กับทฤษฎี งานเก่าที่สนับสนุนหรือขัดแย้ง และเหตุผลที่อาจเกิดขึ้นจริงในบริบทนั้น ๆ



